In de moskee tijdens de oproep voor gebed
Eén van de vriendschappen die ik mocht opbouwen was met Peggy. Een vrouw van mijn eigen leeftijd, maar met een totaal ander leven en een pijnlijk verleden. Ik wil haar verhaal met jullie delen…
Schreeuw om vrijheid
De eerste dag in ‘White Blocks’. Het deel van de wijk waar wij de komende twee weken zouden werken. We raakten aan de praat met een oudere vrouw en ook haar vriendin kwam erbij staan. Haar vriendin nodigde ons uit om met haar mee naar huis te gaan voor een kop thee. Terwijl we naar haar huis liepen hoorden we vanuit één van de flats een vrouw schreeuwen: ‘Bid voor mij’. We konden op dat moment niet naar haar toe, maar vertelden haar later terug te komen. We zagen haar nadien niet meer, maar ik bad voor haar in mijn stille tijd en vroeg God om haar nog een keer te ontmoeten.
Een paar dagen later liepen we ’s avonds rond en konden niemand vinden om mee te praten. We besloten om een gebedswandeling te maken en vroegen God om mensen op ons pad te sturen. We kwamen twee vrouwen tegen en raakten met hen aan de praat. Tijdens het gesprek kwam er een vrouw naar ons toe. Haar handen waren vol met lijm en ze vroeg wanhopig of we voor haar wilden bidden. Ze wilde stoppen met het gebruik van drugs, maar wist niet hoe. We vroegen Peggy* of we morgen op visite mochten komen en waren welkom.
De dag erna bezochten we haar in haar flat. Ze leefde in verschrikkelijke omstandigheden. Er was geen eten en drinken in huis en de meubels die ze had waren kapot. We hadden wat spullen meegenomen en terwijl ze thee maakte vertelde ze haar verhaal. Ze vertelde dat ze haar zus, tante en moeder had verloren. Door haar verdriet raakte ze in de put en kwam terecht in de prostitutie. Ze raakte aan de drugs. Ze kreeg twee kinderen, maar die waren uit huis geplaatst door de sociale dienst vanwege haar verslaving. De man bij wie ze nu woonde had haar uit de prostitutie gehaald en voorzag haar nu dagelijks van drugs. Ze vertelde dat ze veel ruzie met hem maakte, maar dat hij in ieder geval voor haar zorgde. De tranen stonden in haar ogen en mijn hart brak. Peggy was mijn leeftijd, maar zag er zoveel ouder uit. Ze had zoveel meegemaakt en had geen toekomstperspectief omdat ze zo vast zat in de drugs. Er was niemand om haar heen die haar echte liefde gaf en haar liet zien hoe waardevol ze was. De man met wie ze samenwoonde was ook in het huis en gebruikte cocaïne terwijl wij er waren. Bijna zijn hele salaris ging op aan drugs… We mochten haar bemoedigen, waarheid over haar leven uitspreken en onze getuigenissen delen. Aan het einde van de middag baden we samen en spraken af om vrijdagavond terug te komen.
Op vrijdagmiddag kwam één van onze teamleden Peggy tegen in de straat. Ze was high en zei dat we maar beter niet meer konden komen die avond. Er was geen licht en water in huis en de man met wie ze in huis woonde had ze ook al een paar dagen niet meer gezien. Ze duwde haar van zich af en ook haar familie die in de flat woonde raadde ons af om Peggy te bezoeken.
Terug in de kerk hoorde ik dit verhaal en we besloten als team te bidden. Ik ervaarde samen met twee andere teamleden dat we toch naar Peggy toe moesten gaan. Juist nu had ze het nodig om te merken dat we haar niet los lieten. Ook al had ze gebruikt. Al was het alleen maar om haar een knuffel te geven haar God’s liefde te laten zien. We baden voor een open deur en een doorbraak in haar leven.
Toen we haar straat inliepen was Peggy de eerste die we tegenkwamen. Haar handen zaten vol met lijm, maar ik liep naar haar toe en gaf haar een knuffel. Ze vertelde mij dat ze zich zo schaamde dat ze ons niet kon ontvangen in haar huis nu er geen licht en water was. Ook was ze bang dat haar vriend gepakt was door de politie. We lieten haar merken dat we niet teleurgesteld waren, maar dat we toch gekomen waren, omdat we om haar geven.
Ze nodigde ons toch uit in haar huis en toen we aankwamen bleek dat haar vriend net terug was gekomen en de rekening van het licht en water betaald had waardoor er weer licht was. Peggy was te high om een goed gesprek mee te voeren, maar een vriendin van haar woonde ook in dit huis en we konden met haar een goed gesprek voeren. Cynthia* vertelde dat ze een boek had gelezen over een criminele bende die verslaafd was aan drugs en ‘toevallig’ in een tentencampagne terecht kwam. De leider werd naar voren geroepen en gaf zijn leven aan Jezus. Daarna werd hij gezalfd met olie en was vanaf dat moment compleet vrij van zijn verslaving. Ik merkte dat dit ook haar verlangen was en vertelde dat Jezus dezelfde was als in dat boek. Dat Hij ook haar vrij kon zetten. Ik moedigde haar aan om dan wel uit deze situatie te gaan, omdat de plek waar ze woonde teveel verleiding had. We baden samen met haar en tijdens het gebed begonnen beide vrouwen te huilen. Na het gebed straalden haar ogen. Ze pakte mijn hand en trok die naar haar borst. ‘Voel mijn hart’, zei ze. Omdat Peggy ook huilde vroeg ik of we ook haar mochten bidden. Ze wilde dit graag en we baden voor haar. Na het gebed was ze niet meer high, maar helemaal helder en er was hoop te zien in haar ogen. Ik was zo blij om te zien hoe God aan het werk was!! We besloten een aantal liederen te zingen. De vrouwen kenden nog een aantal kinderliedjes van de zondagschool en die zongen we samen. Er werd weer gelachen in dit huis. De situatie was nog niet veranderd, maar Jezus had hun aangeraakt en ze mochten nu naar Hem kijken.
Hoewel er nog geen grote veranderingen in hun situatie is mag ik weten dat God in dit huis aan het werk is. Hij belooft in Filipenzen 1:6 dat Hij het werk wat Hij begonnen is zal afmaken tot op de dag dat Hij terugkomt.
Bid dat Peggy en Cynthia uit deze situatie zullen komen. Dat ze zullen bidden en lezen in de Bijbel die we hen mochten geven en dat er Christenen in hun omgeving zullen zijn die hen zullen aanmoedigen en hen onvoorwaardelijke lief zullen hebben.
* ivm privacy heb ik hun namen veranderd
Geen opmerkingen:
Een reactie posten