Na de ‘Insite Out’ weken begon onze voorbereiding voor de outreach. Dit begon met een lesweek waarin we praktische handvatten kregen die we konden gebruiken voor de outreach. We kregen les in drama, kinderwerk, sport, creatieve evangelisatie, AIDS voorlichting, het geven van je getuigenis en meer. In de voorbereidingsweek leerde je je kleine team voor de outreach beter kennen. Ik was samen met een Zuid-Afrikaanse jongen leider van een groep van 10 mensen. De voorbereidingsweek eindigde met een ‘camp out’. Een oefening met je groep waarin je vast kon proeven aan de outreach. We sliepen die nacht op de basis, maar in een tent en we moesten koken op vuur. De dag daarna pakten we alles in en maakten ons klaar voor de outreach.
Eerste indruk
Eindelijk was het dan zover. ’s Morgens om een uur of 5 ging de wekker, zodat we op tijd konden vertrekken. Ik had zoveel zin om te gaan!! Na een reis van ongeveer 7 uur kwamen we aan in Gazankulu. Een gebied wat grenst aan het Kruger Park. We werden met onze groep ‘gedropt’ in Justicia. Eén van de dorpen van dit gebied. We werden verwelkomd door de buurvrouw die samen met een aantal gemeenteleden hielp om onze spullen uit te pakken. We zetten onze tenten op en pakten onze spullen uit. Iets later kwam de voorganger van de kerk met wie we deze periode zouden samenwerken. De mensen waren erg aardig en ik voelde mij meteen thuis. De long-drop (toilet, oftewel een gat in de grond) was lang zo erg niet als ik mij had voorgesteld en we hadden een mooie plek voor ons kamp.
De huisjes in de omgeving
Zondagmorgen werden we verwelkomd in de dienst. Er werd uitbundig gezongen en gedanst en de gemeente was vol enthousiasme. Wij werden gevraagd om een drama uit te voeren, een paar liederen te zingen en onszelf voor te stellen. De dienst duurde zo’n 2,5 uur, maar die tijd vloog voorbij. ’s Middags hebben we de tijd gebruikt om ons voor te bereiden op de rest van de week.
Aan de slag
Maandag stonden we vroeg op voor stille tijd en na het ontbijt gingen we op pad voor onze eerste actie. Een deel van het team ging naar de kleuterschool en een ander deel ging naar de lagere school. Ik zat in het team wat naar de kleuterschool ging. Samen met een teamgenoot had ik een clown act ingestudeerd. Het was mijn eerste keer als clown en ik vond het geweldig!! We zongen met de kinderen en speelden een bijbelverhaal uit. Daarna gingen we naar het andere team op de lagere school en hielpen hen met nog twee klassenbezoeken. We vertrokken net na schooltijd en werden omringd door zo’n 200 kinderen die met ons meeliepen door de straten. We besloten een aantal liederen de zingen en door de straten heen klonken de woorden: ‘Famba eku vona keleni’ wat betekent ‘Wandel in het licht’ en ‘Xikwembe xilulamile’ wat betekent ‘God is zo goed’.
Een weekopening voor 700 kinderen bij een van de scholen. We mochten het Paasverhaal uitleggen aan de kinderen en hebben met ze kunnen zingen. En dat ging natuurlijk uit volle borst :D
We zijn nog meerdere keren terug geweest naar de scholen. De ene keer voor sportactiviteiten en de andere keer om bijbelverhalen te vertellen of drama’s te laten zien. Ook hebben we verschillende gesprekken gehad met de leiders op de scholen. Van de directeur van kleuterschool hoorde ik dat veel mensen die er werken dit vrijwillig doen, omdat er vaak geen geld is voor hun salaris. Het is een schooltje van de gemeenschap en de overheid geeft geld voor het voedsel wat ze aan de kinderen geven. De rest van het geld moet van de ouders komen, maar er zijn maar een paar ouders die dit geld betalen. Zo bijzonder dat de leerkrachten die er zijn toch elke dag komen en dit werk vol overgave doen!! Geweldig dat we hen mochten bemoedigen deze week.
Behalve het werk in de scholen mochten we nog bij meerdere activiteiten in de gemeenschap betrokken zijn. Zo hebben we een bezoek gebracht aan een kliniek, een interkerkelijke gebedsbijeenkomst voor vrouwen, hebben we verschillende keren zondagschool gehouden met de kinderen uit de buurt, deden we gebedswandelingen door het dorp en gingen we op huisbezoek bij mensen.
Voor mij was de vrouwenbijeenkomst echt bijzonder. Vrouwen uit verschillende kerken die samen kwamen om te bidden voor de gemeenschap. Er zijn veel problemen in de gemeenschap. Zoals dronkenschap, financiële problemen, misbruik, ziekte, voorouderverering (traditioneel geloof) en meer. Deze vrouwen brachten deze problemen bij God en ik geloof dat dit krachtig zal doorwerken in de gemeenschap. Iets waar we van kunnen leren als het gaat om gebed. Ik hoop dat je wanneer je dit leest ook zal gaan bidden voor de mensen om je heen. Alleen of in een groep. Het heeft mij in ieder geval aangemoedigd om nog meer te bidden voor de nood van de mensen om mij heen.
Op huisbezoek gaan was ook iets nieuws voor mij. De meeste mensen waren arm en hadden weinig om van te leven. Toch was vaak het eerste wat ze deden iets aanbieden aan hun gasten. Eén vrouw was alleenstaande moeder met twee kinderen. Ze had 700 Rand (70 euro) per maand om van te leven, maar bood ons meteen aan om de vruchten van haar boom te pakken en te eten en zelfs nog meer te pakken om mee te nemen naar het kamp. Ze vertelde over haar leven en de problemen die ze had met één van haar kinderen. Ik mocht haar vertellen wie Jezus was. Ze had nog nooit van Hem gehoord en wilde graag meer weten. Ze wilde Jezus in haar leven aannemen en we mochten bidden voor haar en haar gezin. Ook gaven we haar een bijbel in Shangaan die ze met haar gezin kon lezen.
Het was geweldig om als leider van het team betrokken te zijn in het werk. Het was niet altijd makkelijk om een leider te zijn, maar deze outreach heb ik zoveel mogen leren over leiderschap en over mijzelf.
We zijn als team zo naar elkaar toegegroeid dat het weer wennen was om in de grote groep bij elkaar te komen na de outreach. Maar het was zo bemoedigend om ook de andere verhalen van de andere groepen te horen. Teamleden die mochten bidden voor blinde mensen en mochten zien hoe God hun genas en nog veel meer verhalen. Het was een geweldige outreach en ik wil dan ook iedereen bedanken die mee geleefd en mee gebeden heeft. Ik wil jullie bemoedigen met twee teksten die mij aangeraakt hebben tijdens deze outreach:
1 Cor. 3:7 Daarom, nog wie plant, noch wie begiet, betekent iets, maar God die de wasdom geeft.
1 Cor. 15:58 Daarom, mijn geliefde broeders, weest standvastig, onwankelbaar, te allen tijde overvloedig in het werk des Heren, wetende, dat uw werk niet vergeefs is in de Here.
Bid voor de kinderen.Veel kinderen missen een vader of een moeder en hebben het thuis niet gemakkelijk.
Dank de Heer voor wat Hij gedaan heeft en blijf bidden voor de mensen in Gazankulu. Dat God het zaad wat gezaaid is en het ‘water’ wat we mochten geven aan de mensen daar zal gebruiken om de mensen te laten groeien. Bedankt J
