Gods perfecte plan

In het weekend van 14-16 november gingen we met de kinderen van ons naschoolse programma op kamp. De regen leek roet in het eten te gooien, maar God had een beter plan.

Zaterdagmorgen leek het erop dat we het hele programma voor die dag moesten veranderen vanwege de aanhoudende regen. We verplaatsten het middagprogramma naar de ochtend zodat we tijd hadden om iets anders te bedenken voor de middag. Een aantal kinderen was erg teleurgesteld en stelde ons vragen: ‘Waarom regent het? Luistert God niet naar ons gebed?’

De kinderen vroegen ons of we gingen zwemmen ondanks de regen. Dit is één van de hoogtepunten voor de kinderen aangezien ze dit in Mamelodi niet kunnen doen. Dus na de lunch hadden we een duik. Hij was super kort, maar dat liet de pret niet drukken. De kinderen genoten volop, hoewel de regen met bakken uit de lucht viel. Na een warme douche en weer droge kleren aan mochten de kinderen een film kijken.

Tijdens de film klaarde het op. We besloten om een buitenspel dat we voor de avond hadden gepland te doen. De kinderen moesten ‘dieren’ vinden die over het terrein verstopt waren. De dieren maakten geluiden en dus moesten de kinderen goed luisteren. Aan het einde van het spel kwam onze teamleider met het nieuws dat de eigenaar van het kampterrein een paar neushoorns had gezien dicht bij ons kamp. Dit paste zo goed bij het spel ervoor. We vertelden de kinderen dat we een wandeling gingen maken waarin ze echte dieren konden zien. Ze moesten erg stil zijn zodat we de dieren niet zouden laten schrikken.

De kinderen waren serieus en stil, maar ook erg enthousiast. Het duurde niet lang voor we de eerste grijze stip in de verte zagen. Eén van de neushoorns van het park naast het kamp. De kinderen werden nog enthousiaster!! Zachtjes slopen we dichter naar de neushoorns. Ik zal de lach op de gezichten van de kinderen niet snel vergeten toen ze de neushoorns goed konden zien. 

Voorzichtig liepen we verder om te zien of we nog meer wilde dieren konden ontdekken. We zagen een groot hert in de verte. Onze teamleider die erg van jaren houdt leerde de kinderen een techniek van het jagen: hoe je het best een hert kunt naderen. Een echte uitdaging voor de kinderen en geweldig om te aanschouwen. De kinderen liepen als het hert at en stonden stil wanneer het opkeek. Het deed mij denken aan het spel Annemarie Koekoek, dat ik als kind speelde. De kinderen namen deze uitdaging erg serieus en waren trots dat ze zo dichtbij een hert konden komen.

Voor we terug naar het kamp liepen vroegen we de kinderen om tijdens de wandeling terug God te danken in hun eigen woorden voor wat ze vandaag mochten zien. Ook wij dankten God voor dit prachtige moment met de kinderen waarin we hen Zijn Schepping mochten laten zien. Terug in het kamp vielen de eerste druppels van een nieuwe bui en hoorde we de donder. We waren net op tijd terug. Dit was werkelijk Gods perfecte plan!

Lezen met een lach

Sinds het begin van het jaar mocht ik weer een aantal kinderen begeleiden die geen Engels konden spreken en niet konden lezen. Het is geweldig om in een aantal maanden tijd een verandering te zien die een enorme impact heeft op de rest van hun leven. 

Eén van de kinderen waar ik mee mocht werken was Letty (naam is veranderd ivm privacy). Letty komt uit een gezin met zes kinderen en woont bij haar vader. Haar moeder is overleden en haar vader staat er nu alleen voor. Ze zijn immigranten dus hebben geen kinderbijslag. Hun vader werkt lange dagen op de vuilnisbelt om bakstenen te verzamelen die hij schoonbikt en daarna verkoopt. 

Letty kwam niet alleen met een leerachterstand, maar ook met emotionele en geestelijke wonden. Aan het begin van het jaar zijn we eerst met het leren aan de slag gegaan. Engelse basiswoordenschat en de letters van het alfabet. Ze was vaak ongemotiveerd en had weinig zelfvertrouwen. Maar langzamerhand won ik haar vertrouwen en maakte ze kleine stapjes die haar zelfvertrouwen gaven. Na een aantal maanden intensieve begeleiding leest ze nu eenvoudige woorden en zelfs boekjes. Ze is haast niet te stoppen en geniet ervan om te komen lezen. 

Tijdens het kamp mochten we ook voor haar bidden. Ze maakte een keus om te leven met Jezus en die maandag zag ik meteen verandering. Ze kwam lachend binnen, vond het prima om een knuffel te ontvangen en zelfs te geven en kwam zonder mopperen naar het individueel lezen. Geweldig om te zien hoe God werkt in het hart en werkelijk genezing kan brengen.

Genoeg om te delen

Om ons werk goed te kunnen doen zijn we afhankelijk van donaties en giften van zowel bedrijven als individuen. De bedrijven Woolworths en Pick N Pay bijvoorbeeld, helpen ons elke week door voedsel te geven. Hiermee kunnen we de kinderen die naar ons naschoolse programma komen voorzien van een maaltijd en hebben we zelfs genoeg om hen elk weekend een voedselpakket te geven voor de hele familie. Bijna alles wat anderen niet meer nodig hebben is welkom in Mamelodi. Kussens, vloerkleden, kleding, schoolmateriaal en meer. We zijn dankbaar voor alles wat we krijgen en zien dit als een gift van God.

Toen ik (Nick) hoorde dat de trainingsbasis van OM Zuid-Afrika van plan was om nieuwe matrassen aan te schaffen vroeg ik meteen: ‘Zouden wij de oude matrassen mogen hebben?’

Ik had het voorrecht om tijdens de schoolvakantie een aantal van deze matrassen uit te reiken aan de kinderen en hun families. We hadden besloten om één van de families twee matrassen te geven samen met hun wekelijkse voedselpakket. Toen ik uit de pickup stapte besloot ik om eerst het voedselpakket te overhandigen. De vader van het gezin was zo blij met de grote tas met voedsel. Toen ik het eerste matras naar binnen bracht vroeg hij met een brede lach op zijn gezicht: ‘Is dit voor ons?’ Toen ik het tweede matras naar binnen bracht waren er geen woorden meer. De traan in zijn ogen zei genoeg en ontroerde ook mij.

Als u ook een donatie wilt geven neem dan contact op met AIDS Hope. We zijn als team erg dankbaar voor alle donaties die we krijgen, maar de mensen aan wie we dit doorgeven zijn zelfs nog dankbaarder.

Mr. And Mrs. Mortin

Het is bijna drie maanden geleden dat we in het huwelijksbootje zijn getreden. Wat was het bijzonder om dit samen met velen van jullie te mogen vieren. We willen iedereen bedanken die op de één of andere manier betrokken is geweest. De mensen die naar de bruiloft zijn gekomen, mensen die meegeholpen hebben, kaarten en giften die we mochten ontvangen, mensen die berichten hebben gestuurd en meer. We zijn erg dankbaar voor zoveel mensen om ons heen!!

Als je het aan Nick vraagt zijn wij Nederlanders maar een beetje vreemd. De bruid ophalen bij haar ouderlijk huis. In Engeland ziet de bruidegom de bruid pas in de kerk. Uiteindelijk vond Nick het toch wel fijn. Een Nederlandse kerk met voornamelijk vreemde mensen is al spannend genoeg. Nu had hij de bruid in ieder geval al gezien. Nick was om 11 uur bij mijn ouders thuis waar ik al met spanning stond te wachten. Na een emotionele begroeting gingen we samen met de fotograaf naar de Drunense duinen waar Nick mij ten huwelijk had gevraagd. In de bossen en duinen en het dorp Giersbergen maakten we onze trouwfoto’s. Na de lunch met familie gingen we op weg naar Dordrecht. Onderweg kwamen we erachter dat we in alle haast het bruidsboeket vergeten waren en ging mijn moeder snel terug om het te halen. Wat een spanning!! Maar alles goedgekomen en voor Afrikaanse begrippen startten we vroeger dan gepland (laten we het niet hebben over de Nederlandse tijd) Wat hadden we een geweldige dienst en feest. We zijn zo dankbaar voor iedereen die dit mogelijk heeft gemaakt. De muziek, het eten, de sprekers, ceremoniemeesters, alle vrijwilligers…teveel mensen om op te noemen. Het was een onvergetelijke dag die ons nog geregeld tranen in de ogen geeft. 

De dag na de bruiloft gingen we op huwelijksreis. Nick’s ouders hebben samen met een ander echtpaar een huis in Frankrijk waar we mochten verblijven. Wat hebben we genoten. Zo gaaf om te zien hoe God voor ons zorgt ook in deze dingen. Het was prachtig om Gods schepping te zien en voor ons beiden was het toeristische hoogtepunt (letterlijk en figuurlijk) een bezoek aan de Mont Blanc. Daarnaast was het ook heerlijk om tijd met elkaar door te brengen zonder afgeleid te worden door andere dingen.

Foto's van de bruiloft zijn genomen door JCN Fotografie