Strijd tegen onrecht

De laatste weken word ik veel geconfronteerd met onrecht. Dit maakt bepaalde gevoelens bij mij los die moeilijk te beschrijven zijn. Een soort boosheid, vechtlust, maar op een goede manier. Het laat mij denken aan Jezus in de tempel die boos werd op de handelaren die de arme mensen uitbuitten wanneer ze naar de tempel kwamen om een offer te brengen (Matt. 21:12,13) Ik wil een aantal situaties met jullie delen en ook vragen om te bidden dat recht zal geschieden en God ons wijsheid zal geven hoe we het best kunnen handelen in deze situaties.

                       

Eén van de kinderen van onze naschoolse opvang komt naar mij toe en zegt dat ze met mij wil praten. Ze barst in huilen uit. Haar oma heeft kanker. De dokters hebben gezegd dat ze een operatie nodig heeft, maar deze nog niet kunnen geven. Er is een lange wachtlijst en alleen de mensen die in de meest ernstige situaties zitten worden geholpen. Ze zal moeten wachten. Maar nu is ze in het ziekenhuis. De vraag is of ze zal blijven leven tot ze de operatie kan krijgen. De wachttijd is zo lang dat de meeste mensen overlijden voor  ze geholpen kunnen worden. Dit is alleen zo in de openbare ziekenhuizen. Als je een verzekering hebt kun je naar een privé ziekenhuis en word je vrijwel meteen geholpen. Er is weinig wat we kunnen doen, want het geld om haar te helpen hebben we niet. Alleen bidden en hopen dat er een oplossing komt. 

 Foto in een staatsziekenhuis

Een andere situatie. Een meisje uit onze naschoolse opvang had een rotte tand. Collega’s brachten haar vroeg in de morgen naar de kliniek en bleven bij haar. Ze was de laatste in de rij met 600 wachtenden. De kans dat ze die dag geholpen zou worden was minimaal. Mijn collega had het gevoel dat ze iemand moest vragen of er een tandarts was in deze kliniek. Die bleek er niet te zijn. De persoon met wie ze sprak zei dat ze niet geholpen zou kunnen worden. Dus dit meisje zou verder moeten lopen met haar rotte tand. Vriendelijk maar aanhoudend vroeg ze of ze met de manager kon spreken. Uiteindelijk kwam deze en na een tijd praten en pleiten mocht ze de hele rij passeren en werd er een verwijzing geschreven. Dezelfde dag kon ze naar een andere kliniek en werd haar tand getrokken. Wat als ze niemand had gehad die voor haar zou kunnen spreken? Meestal weten de lokale mensen niet wat de mogelijkheden zijn. Ze blijven in de rij staan om vervolgens naar huis gestuurd te worden.

De meest bizarre situatie is die van een jongetje uit onze opvang. Hij komt nu al een tijdje naar de opvang en leefde in het begin bij een pleegmoeder die vanuit sociaal werk de zorg over hem had gekregen. Dit jaar echter leeft hij soms bij zijn biologische moeder en dan weer bij de pleegmoeder. Beide vrouwen willen hem in hun huis hebben. Waarom? De meest waarschijnlijke reden is geld. De pleegmoeder krijgt 750 Rand (ongeveer 60 euro) per maand van de overheid om voor hem te zorgen. Daarnaast krijgt ze elke week een voedselpakket van ons zodat er eten is voor het weekend. Wanneer we met haar en de moeder praten over de thuissituatie en duidelijkheid willen over de verblijfplaats wordt er voornamelijk gepraat over geld. De moeder die nooit geld gegeven heeft voor de zorg, wat er gebeurt met het voedselpakket als het jongetje bij zijn moeder gaat wonen etc. Het is een heel gevecht, maar niet voor het welzijn van het jongetje, maar voor hun eigen baten.

Dit is geen ongewone situatie. Vaak worden jonge vrouwen zwanger zodat ze een inkomen kunnen krijgen vanwege hun kind. Er wordt niet nagedacht over de toekomst van het kind. De kinderen worden gebruikt om ‘kinderbijslag’ te krijgen en zo een inkomen te hebben zonder een baan te hebben. Het welzijn van het kind staat niet voorop. Zij worden bij oma gedropt of verwaarloosd. Wie zal voor hen spreken? Wie komt voor hen op?

Dit zijn maar een paar situaties. Vaak is er niemand die om deze mensen geeft. Ze zijn de vertrapten waarover wordt gesproken in Spreuken 31. Mensen waar niemand naar omkijkt en die zelf uiteindelijk hopeloos worden, drugs gaan gebruiken, een crimineel pad ingaan, in de prostitutie belanden of sterven vanwege honger of ziekte.

Hoewel ik zelf soms een gevoel van hopeloosheid krijg mag ik kracht putten uit gebed en zien hoe God gebeden verhoort. Een lach van een kind wanneer het ziet dat het wel iets kan, de blijdschap van een gezin wanneer we hen bemoedigen in hun situatie, Gods voorziening in geld of een nieuw thuis voor een kind. Daarom wil ik jullie vragen om mee te bidden. Bid voor de kinderen van onze naschoolse opvang en hun families. Bid voor wijsheid voor ons en voor goede relaties met scholen, sociaal werkers en andere organisaties die hierbij kunnen helpen. Bid voor de geestelijke wereld die wij niet kunnen zien. Dat God het recht zal laten zegevieren. Ik hoop en verwacht dat ik meer getuigenissen mag delen over hoe God in deze situaties ingegrepen heeft.

Het gebed van een rechtvaardige vermag veel (Jakobus 5:16)