Nieuwsbrief januari

Zo rond de jaarwisseling heb ik de gewoonte om terug te kijken op het afgelopen jaar en vooruit te blikken op het komende jaar. Ik kan mij nog goed herinneren dat ik vorig jaar een lijst maakte met verwachtingen voor 2011. Er stond o.a. op dat ik duidelijkheid wilde krijgen voor de toekomst met daarbij de vraag of deze toekomst misschien ook in het buitenland zou liggen. Ook wilde ik leren om mijzelf meer over te geven aan God en te vertrouwen dat Hij alles in Zijn hand heeft. Deze dingen heb ik aan het begin van het jaar aan God gegeven en ik had nooit verwacht dat het zo concreet vorm zou krijgen.   

Loslaten

De afgelopen maanden heb ik zeker geleerd om dingen los te laten en over te geven aan God. Soms werd mijn vertrouwen in Hem aardig op de proef gesteld, maar God is trouw en heeft steeds weer voorzien. Bij de vorige nieuwsbrief werd door mijn thuisfront een oproep gedaan m.b.t. financiële steun. Het was best spannend, omdat ik een paar weken voor vertrek nog maar 40% van het bedrag binnen had terwijl ik 80% nodig had voor ik toestemming kreeg voor vertrek. Langzaamaan kwamen er steeds meer toezeggingen binnen, maar het bleef tot het einde spannend. De dag voordat het bedrag binnen moest zijn kreeg ik om 22.00u een mailtje dat de 80% bereikt was.

Een warm bad

De afgelopen twee maanden stonden in het teken van presentaties, bezoekjes en afscheid nemen. Wat werd ik warm ontvangen in kerken, kringen en bij de reünie van de jeugd. Vaak waren de avonden voor mij als een warm bad, want wat werd ik door iedereen bemoedigd! Alle mensen die op de presentaties zijn geweest wil ik dan ook bedanken voor hun aanwezigheid, liefdevolle woorden en betrokkenheid. Geweldig om jullie te mogen (leren) kennen!!

Afscheid bij de kinderkerk

Ook werd ik erg verwend bij het afscheid op mijn werk. Door de collega’s, kinderen en ouders ben ik flink in de bloemen gezet. Wat kreeg ik een lieve kaarten, foto’s en een heleboel knuffels en kusjes. Het voelt nog steeds onwerkelijk dat het werk bij Bambino afgelopen is. Na 5 jaar is dit ‘eigen’ geworden en ook heel vreemd dat dit niet meer de plek is waar ik werk. Nogmaals wil ik alle collega’s, ouders en kinderen bedanken voor de prettige tijd bij Bambino!

17,16,15…GO

Het aftellen is begonnen. Op het moment dat ik dit schrijf duurt het nog 17 dagen voor ik vertrek. Ik wil jullie een idee geven van hoe de komende weken er voor mij uitzien. Ik ben nu bezig met de laatste voorbereidingen zoals het inpakken van mijn koffer, regelen van de laatste praktische dingen en het bezoeken van familie en vrienden.  Op 15 januari is de uitzegendienst in Evangelische gemeente Jozua. U bent van harte welkom. Op www.jozua.nl vindt u meer informatie over de locatie.

Op 17 januari vertrek ik met de trein naar Duitsland. Daar verzamelen alle mensen die in januari uitgezonden worden door Operatie Mobilisatie voor een internationale startconferentie. We leren daar de mensen kennen die ook naar Zuid-Afrika gaan, leren over verschillende culturen en meer.

Samen met nog vier Nederlandse vrouwen en nog meer studenten uit andere landen vertrek ik op 28 januari vanuit Duitsland naar Zuid-Afrika. Daar krijg ik dan een introductieweek waarin ik kennis maak met het land, de basis, de leraren en het leven daar. Na deze week begint het gewone lesprogramma. Daar zal ik meer over vertellen als ik in Zuid-Afrika ben.

Party!!

Omdat ik niet iedereen persoonlijk kan bezoeken wil ik iedereen die dat leuk vindt de mogelijkheid geven om nog langs te komen voor ik vertrek. Op 12 en 13 jan is ’s avonds een afscheidsfeestje in Drunen. Iedereen is welkom!! Voor meer info kunt u reageren met een berichtje. 

Sala kahle (blijf goed, tot ziens)

Tweede nieuwsbrief

Kriebels in mijn buik

In mijn vorige nieuwsbrief schreef ik al over de presentaties die ik zou gaan geven. Zo kon ik jullie meer vertellen en laten zien van het de plek waar ik heen ga en de weg die ik heb gevolgd om er te komen. Op 23 oktober was het zover. Samen met Judith ben ik op tijd opgestaan om broodjes te smeren. Met een volgeladen auto ging ik op weg naar Jozua. Na de dienst ging ik snel naar de kleine zaal waar we met een heel team de zaal verbouwden tot een presentatieruimte. Na een Afrikaanse begroeting vertelde een vrijwilliger van Operatie Mobilisatie iets over het werk van de organisatie. Met wat kriebels in mijn buik zat ik te wachten tot ik mocht vertellen. Door middel van een PowerPoint vertelde ik over mijn eerste aanraking met zending tot en met de keuze om te vertrekken en mijn verwachtingen van de tijd die komt. Het was een heerlijke middag en geweldig om zoveel mensen te zien die om mij heen staan!

Op 6 november was ik uitgenodigd om iets te vertellen over mijn plannen in de gemeente waar ik opgegroeid ben. Het voelde weer bijna zoals vanouds. Ik werd warm ontvangen en heb goede gesprekken gehad met de mensen uit deze gemeente.

Nog meer afscheid…

De afgelopen periode heb ik ook afscheid genomen bij stichting ‘The Shelter Ministries’. Nadat ik in 2005 een jaar in Zuid-Afrika ben geweest met deze stichting ben ik in Nederland een paar jaar betrokken geweest als bestuurslid. Ik mocht intakegesprekken voeren met vrijwilligers, was betrokken bij het maken van de website en meer. Ik wil iedereen van deze organisatie bedanken voor de samenwerking en de dingen die ik daar mocht leren.

Ook nam ik afscheid van de zendingscommissie. Daar mocht ik een jaar zien hoe zij klaar staan voor de zendelingen uit onze gemeente en meewerken om zending nog meer deel te maken van de gemeente. Geweldig om hun hart voor zending te zien. Bedankt dat jullie zo achter mij staan en mij hebben gesteund in mijn zoektocht.

De komende tijd

Ook de komende weken staan in het teken van voorbereiding. A.s. zaterdag is de voorbereidingsdag van Operatie Mobilisatie. Daar ga ik samen met mijn ouders en thuisfront naartoe. Tevens staat er een reünie van ‘De Jeugd’ op het programma en helaas ook het afscheid op mijn werk en bij de kinderkerk. Verder zullen er nog een aantal presentaties volgen en zal ik allerlei praktische zaken gaan regelen. Wil je ook graag bij een presentatie aanwezig zijn kijk dan in de agenda of neem contact op met één van de contactpersonen. Bedankt voor je betrokkenheid!

Wil je ook graag de nieuwsbrief ontvangen? Stuur dan even een berichtje met je emailadres.

Het eerste afscheid

Hoewel het nog zo'n drie maanden duurt voor ik echt vertrek naar Zuid-Afrika heb ik de afgelopen week mijn eerste afscheid gehad. Het is nu een week geleden dat de sleuteloverdracht is geweest van mijn huisje. De afgelopen twee weken leek het alsof ik in een stroomversnelling zat waar geen einde aan leek te komen, maar nu ben ik toch weer een beetje in de rust. Het afscheid van mijn huisje, mijn spullen en daarmee ook een stukje van mijn leven hier in Nederland was niet alleen hard werken, maar maakte ook emoties los die ik nog niet kende. Pas op het moment dat je dit opgeeft merk je dat je toch wel vast zit aan je eigen spulletjes en gewoontes. Je mist het stukje 'eigen' en je sluit een hoofdstuk van je leven af.

Het afsluiten begon op vrijdag 7 oktober. Samen met Judith maakte ik mijn huisje klaar voor de openbare verkoop van zaterdag. De dingen die verhuisd moesten worden werden ingeladen in de auto en de rest in dozen gedaan voor de verkoop.

Zaterdag was de grote dag. Het voelt vreemd om zo je spullen te verkopen. Maar het is wel leuk dat je mensen blij kunt maken met je spulletjes. Mijn grootste 'klant' was de zoon van één van mijn TFT-leden. Hij liep door mijn huisje en keek in de dozen. Als hij iets zag wat hij leuk vond pakte hij het en riep stralend: 'Doen we die ook mama?' Durf daar maar eens 'nee' tegen te zeggen.

Maandag en dinsdag heb ik met mijn ouders de laatste dingen opgeruimd. En daar sta je dan in een heel leeg huis. Het voelt 'eigen', maar toch ook weer niet. Wat verdrietig kwam ik in mijn tijdelijke woning...dat gevoel was alleen voor korte duur, want 's avonds begon het nieuwe hoofdstuk met een spetterend concert van Trinity :D Een geweldig einde na een toch wel emotioneel weekend.

Inmiddels is dit alles alweer ruim een week geleden en ben ik volop in de voorbereidingen voor de presentatie van a.s. zondag. Zondag 23 oktober wil ik iedereen die geinteresseerd is meer vertellen over de training die ik mag gaan doen in Zuid-Afrika. Je bent van harte welkom in Evangelische gemeente Jozua. Om 14.00u in de kleine zaal. Voor broodjes wordt gezorgd. Hopelijk tot dan!

Eerste nieuwsbrief

Na een lange zoektocht is het dan zover…ik ga naar Zuid-Afrika. In deze eerste nieuwsbrief wil ik jullie iets vertellen over mijn zoektocht, maar ook over de bestemming J Veel leesplezier!

Hoe het allemaal begon…

Als kind werd ik geraakt door verhalen van zendelingen uit mijn gemeente en wist ik dat dit iets was wat ik later ook zou willen doen. Dat God iets in mijn leven geplant had besefte ik destijds nog niet. Dat besef kwam pas toen ik voor een jaar naar Zuid-Afrika ging om daar een kleuterschool op te zetten en iemand op te leiden om de kleuters les te geven. Toen ik terugkwam in Nederland dacht ik dat het verlangen uit mijn jeugd vervuld was en ik ging een leven in Dordrecht opbouwen. Maar het verlangen om God te dienen met alles wat ik had en mensen in nood helpen liet mij niet los. In mijn zoektocht vroeg ik God om te spreken. Op een zondagochtend vroeg ik God specifiek tot mij te spreken tijdens de dienst. Toen er die ochtend iemand naar mij toekwam die ik niet kende en mij vertelde dat God een bijzonder plan had met mijn leven was ik eerst verbaasd, maar wist toen dat God mijn gebed verhoord had en ik verder kon zoeken naar Zijn wil.

De eerste stappen

Tijdens mijn stille tijd las ik een tekst uit Psalm 32 die mij raakte: ‘Ik geef inzicht en wijs de weg die je moet gaan. Ik geef raad, op jou rust mijn oog’ Deze tekst kreeg ik later ook van iemand die niet wist waar ik mee bezig was. Om mij nog meer te oriënteren op zending besloot ik naar Mission2010 te gaan, een zendingsconferentie in Amsterdam. Met een lijst vragen op zak en vol vertrouwen dat ik de antwoorden zou vinden ging ik op pad. Maar al snel kwamen er alleen nog meer vragen bij en werd ik vanbinnen onrustig. ’s Morgens trok ik mij even terug en toen ik mijn Bijbel las en in gebed was ervoer ik een diepe vrede en het leek het alsof God zei: ‘Word maar rustig en neem kleine stapjes’. Die zondag was ik terug in Jozua en ging de preek over Abram die zijn spullen bij elkaar moest pakken en ja, op pad moest gaan, al wist hij nog niet waarheen. Ik ervoer dit als een bevestiging en nam concrete stappen. Binnen een paar weken had ik een kennismakingsgesprek bij Operatie Mobilisatie.Van hen kreeg ik een aantal projecten mee om over na te denken. Na een periode van vasten en gebed en gesprekken met mensen om mij heen was de (voorlopige) bestemming bekend: Zuid-Afrika.

Terug in de schoolbanken

In januari 2012 vertrek ik dus naar Zuid-Afrika. Daar ga ik een internationale training volgen die mij voorbereidt op lange termijn zending. De training bestaat voor 60% uit studie en 40% actie (outreach). Het lesprogramma bestaat o.a. uit Bijbelse basis voor zending, evangelisatie, leiderschap, wereldreligies en culturen, kinder- en jeugdbediening en AIDS. De outreaches gaan naar verschillende gebieden in (Zuid-)Afrika en zullen zowel gericht zijn op evangelisatie als praktische hulp. Na deze periode van training zal ik gaan meewerken op één van de projecten van Operatie Mobilisatie. Hoe dat er precies uit gaat zien is nog niet helemaal duidelijk. Dat maakt het dus nog best spannend! Maar het is mijn verlangen om het evangelie in woord en daad uit te dragen. Mijn focus ligt daarbij op kinderen. Ik wil hen nieuwe hoop geven en uitzicht op een goede toekomst.

Steun

De voorbereidingen zijn al in volle gang… Mijn TFT (thuisfrontteam) is gevormd. Dit is een groep van mensen die helpen in het werven van geestelijke, morele en financiële steun. Ook is mijn huis verkocht en ben ik bezig met de verkoop van mijn inboedel. Op 8 oktober wil ik de laatste dingen verkopen door openbare verkoop aan huis. Je bent van harte welkomJ.

Ik heb geprobeerd om alles zo duidelijk mogelijk in de nieuwsbrief te zetten, maar het is altijd nog vollediger en leuker om het persoonlijk te horen. Daarom wil ik je graag uitnodigen om naar een presentatie te komen. Deze is op zondag 23 oktober om 14.00u in Evangelische gemeente Jozua (Sikkelstraat 2, Dordrecht)

Ik zie ernaar uit om je daar te begroeten. Tevens zou ik willen vragen om te overwegen of en hoe je mij kunt steunen. Ik verwacht grote dingen van God en hoop dat je daar deel van mag uitmaken. Tot gauw!