Nieuwsbrief februari

Hallo allemaal,

In de laatste nieuwsbrief heb ik vooral geschreven over de Freedom Climb. Ik ben dankbaar voor de reacties die ik hierop heb gekregen. Bedankt voor alle gebeden, bemoedigingen, aanmoedigingen, kaarten, mailtjes en ook financiële steun. Dit raakt mij en helpt mij door dagen wanneer het even niet zo gemakkelijk is om te trainen of wanneer de nood om mij heen mij even overweldigd. 


Vakantietijd

Na een drukke periode in november hadden we een aantal weken vakantie. Iedereen in het centrum kon er even tussenuit. Naar vrienden of familie. Ik vertrok 12 december naar Worcester voor de bruiloft van Benjamin en Loes. Loes is een zendeling uit de gemeente Jozua die ook in Zuid-Afrika werkt. Ik mocht de foto’s maken en kwam dan ook een aantal dagen voor de bruiloft om wat dingen te bespreken. Het was fijn om daar te zijn en samen met haar naar de bruiloft toe te leven.

Ik wilde dit bezoek aan Worcester uitbreiden met een bezoek aan Kaapstad en zou waarschijnlijk bij een vriendin kunnen blijven slapen. Maar twee weken voor vertrek hoorde ik dat er geen plek waar zij verbleef. Dus leken de plannen in het water te vallen. Ik was teleurgesteld, want ik zag er erg naar uit om voor de eerste keer in mijn leven (7^e keer in Zuid-Afrika) naar Kaapstad te gaan en ik was er nu zo in de buurt. Dus ik bracht dit bij God. De dag erna kreeg ik een e-mail van iemand met wie ik eerder bij een zendingsconferentie was. Ik mocht in het huis verblijven van hun zendingsorganisatie. Dit was het Livingstone huis in Kaapstad. Ik had nooit kunnen bedenken dat dit de beste plek was voor mij. De organisatie deed veel werk tegen mensenhandel en degene waar ik het huis mee deelde heeft mij ontzettend veel informatie gegeven. Ook hebben ze mij meegenomen naar verschillende toeristische plekken waar ik zonder auto niet had kunnen komen. Wat een zegen!! 

Na mijn tijd daar mocht ik nog een weekje naar mijn vrienden in Kriel waar ik kerst mocht vieren. Ik zong mee in het aanbiddingteam en Ingmar en ik zongen samen met wat kinderen uit het kinderhuis een lied voor de gemeente. Het was een heerlijke tijd waarin ik uit kon rusten en op mocht laden voor het nieuwe jaar.

Nieuwe start

In het begin van dit jaar hebben we een aantal vergaderingen gehad met het team. Allereerst om te bidden voor het jaar, maar ook om de plannen op te schrijven. 

Op 7 januari kwamen de kinderen weer voor het naschoolse programma. We begonnen met het thema: ‘I have a dream…’ (Ik heb een droom), waarin we de kinderen uitdaagden om na te denken over de toekomst. Dit is iets wat lastig is voor de kinderen, omdat ze vaak proberen het leven van alledag te ‘overleven’. Vooruitkijken is iets nieuws, maar het geeft hoop en een motivatie om te leren.

Eén van de kinderen was zo zeker dat hij was blijven zitten dat hij naar de klas was gegaan waar hij het jaar ervoor was. Toen de leerkracht een dag later zei dat hij niet in deze klas thuishoorde maar een klas verder was ging hij pas naar de nieuwe klas. Tegen de leerkracht hier zei hij met een grote glimlach: ‘Ma’am, I passed’ (Juf, ik ben over!!)

Wat een zegen dat ik dit werk mag doen en de kinderen hoop mag blijven geven. Mijn taken voor dit jaar zijn een beetje veranderd. Ik heb een meer leidinggevende taak gekregen. Ik ga twee kinderen die achterlopen op school helpen met het lezen en de Engelse taal. Daarnaast ga ik de andere leerkrachten helpen met hun programma en de kinderen die meer hulp nodig hebben.  Ik merk nu al dat ik dit leuk vind al ben ik er nog maar net mee begonnen. Het is geweldig om te zien hoe kinderen die zo achterlopen langzaam stappen vooruitgaan door individuele begeleiding en hoe leerkrachten ook meer kunnen betekenen voor de kinderen door een aantal kleine aanwijzingen. 

Niet ik, maar God

De afgelopen maand heeft God steeds weer tot mij gesproken dat het niet om mij gaat maar om Hem. De strijd tegen mensenhandel is niet mijn strijd, maar Zijn strijd. Ik ben het niet die de mensen in Mamelodi verandert, maar Hij.

Dit mocht ik letterlijk zien toen ik voor de eerste keer een presentatie mocht doen voor de Freedom Climb. Ik was uitgenodigd door de kerk in Kriel (de kerk waar ik naartoe ging toen ik een jaar in Zuid-Afrika was en waar ik nu ook nog geregeld heen ga). Samen met één van de andere klimmers kreeg ik de mogelijkheid om tijdens de zondagdienst iets te mogen delen over de Freedom Climb en mensenhandel. Ons gebed was dat God harten zou aanraken. En dat deed Hij!!

Na de dienst stond de vrouw van de voorganger op. Ze daagde de vrouwen uit de gemeente uit om op zaterdag en zondag om 6 uur ’s morgens (!) bij elkaar te komen om te bidden voor vrouwen en kinderen in nood. De voorganger wist dat er mensen in de kerk waren die niet het geld hadden om dit project te steunen of bij de boekentafel langs te komen dus zei hij dat hij boeken wilde schenken aan hen die meer wilden weten over mensenhandel. Wauw!!

Ook sprak ik met iemand die vertelde dat God haar al gevraagd had of ze met vrouwen in de prostitutie wilde gaan werken, maar dat ze twijfelde. Dit had haar duidelijk gemaakt dat ze dit moest gaan doen.

Ik had nooit kunnen bedenken dat God zulke dingen zou gaan doen. Gods gedachten zijn zoveel hoger dan onze gedachten!!

Nogmaals bedankt voor jullie gebed. Wij doen dit werk samen. Wij zijn één lichaam en mogen samen werken aan Gods grote opdracht. Gods zegen!!

Dankpunten

• De ontspanning die ik mocht hebben tijdens de vakantie.
• Het nieuwe team dat deze week zal starten.
• Gods voorziening voor de dingen die ik nodig heb.
• Een aantal nieuwsbrieven geleden gaf ik aan dat ik graag gebed wilde voor een auto. Dank God dat ik samen met AIDS Hope een auto kan kopen die ik kan gebruiken tot december.

Gebedspunten

• De voorbereidingen voor de Freedom Climb. De lichamelijke en geestelijk voorbereidingen, maar ook alle campagnes die we hier zullen voeren om bekendheid te geven en geld in te zamelen voor de projecten.
• Bid dat God de levens van deze kinderen zal veranderen. Dat ze mogen leven met Hem, maar op andere terreinen van hun leven zullen groeien. O.a. dat ze mogen groeien in  hun zelfvertrouwen en dat hun schoolprestaties zullen verbeteren.