Eigen klasje…
Sinds halverwege september heb ik een eigen klasje voor de
naschoolse opvang. De kinderen in mijn groep hebben een leerachterstand. Twee
van deze kinderen gaan naar het speciaal onderwijs (beide 12 jaar) de derde
leerling zit nog in graad 1 (7 jaar), maar kan moeilijk meekomen in haar klas.
Met de kinderen herhaal ik de basis steeds weer. Oa. de kleuren, vormen,
letters etc. Waar ze voorheen vaak op frustratieniveau moesten presteren (boven
hun kunnen) gaat het nu gemakkelijker en zie ik hun zelfvertrouwen per dag
groeien. Wat mij opvalt bij veel kinderen is dat ze nooit de basis hebben gehad
die wij leggen op de kleuterschool. Ze hebben niet geleerd door spelenderwijs
te ontdekken. Wat gebeurt er als je geel en rood mengt, wat drijft en wat
zinkt, enz. Ik probeer deze dingen op een speelse wijze aan te pakken om de
kinderen dingen te leren zonder dat ze weer een les hebben na een hele dag
school. Dit is voor mij een uitdaging en ik geniet ervan om dit met de kinderen
te doen.
High tea
De kinderen van de naschoolse opvang gaan jaarlijks op een
kamp in de bergen. Daar doen ze allerlei sportieve en gezellige activiteiten en
leren meer over wie God is. Voorgaande jaren werd dit gesponsord door een groep
mensen uit de Verenigde Staten, maar dit jaar werd dit niet gesponsord. We
wilden de kinderen het uitstapje van het jaar niet ontnemen en dachten samen na
over een mogelijkheid om geld in te zamelen. We organiseerden een High Tea voor
iedereen die geïnteresseerd was. We hadden een mooie opkomst en hadden naast
een mooi bedrag ook een aantal toezeggingen van mensen die één of meer kinderen
wilden sponsoren voor het kamp. Uiteindelijk hadden we genoeg voor alle
kinderen om mee te kunnen op het kamp.
CABSA
Van 17 tot 23 oktober nam ik deel aan een training over HIV
en Aids. Deze training is nodig om training te mogen geven over HIV en Aids aan
zowel volwassenen als kinderen. We begonnen iedere morgen om 7.00u en hadden
les tot 18.00u. Na het diner was er tijd voor huiswerk. Dit was in het begin
niet zoveel, maar al gauw hadden we zowel praktische als theoretische examens
waar we voor moesten voorbereiden en studeren. Meestal was ik wel bezig tot
22.00u. Lekker intensief dus… Toch was dit voor mij niet het meest intensief.
Tijdens de training waren er mensen die hun ervaringen vertelden van het leven
met HIV. Dit maakte een geweldige impact op mij. Wat kunnen wij vaak mensen aan
de kant schuiven omdat ze naar ons idee een ziekte ‘verdiend’ hebben. En dit
terwijl wij niet eens weten wat de oorzaak was van de besmetting. Vaak hebben
we ons oordeel al klaar. En zo niet dan zijn we wel bang dat we zelf besmet
kunnen raken en vermijden we de mensen die positief zijn. Er is zoveel onkunde
in deze wereld met betrekking tot HIV en Aids. Mensen die niet begrijpen hoe je
besmet kunt raken en om die reden maar zo ver mogelijk weg blijven van mensen
die HIV+ zijn. Ik vroeg God hoe zijn kijk op mensen was die HIV+ zijn. Ik las
tijdens deze week het boek Job. God raakte mijn hart aan voor de vooroordelen die
ik en zoveel andere christenen hebben en de reactie die we vaak geven aan
mensen die ziek zijn. Ik mocht veel leren vanuit het verhaal van Job. De pijn
die stigma met zich meebrengt. De eenzaamheid die mensen met HIV hebben en de
afwijzing die ze ervaren. Het onbegrip wat ze kunnen hebben naar God en nog
zoveel meer. Ik heb meer en meer een passie gekregen om voor mensen op te komen
die door anderen afgewezen worden.
Hoewel ik positieve verwachtingen had voor de training had
ik nooit kunnen verwachten dat de training zo’n impact zou kunnen maken in mijn
leven.
Eén van de onderdelen van de training was een drama over HIV in het lichaam
Kleuterscholen
In de afgelopen twee maanden mocht ik een training geven
voor de kleuterjuffen en mocht ik een training bijwonen.
In de training die ik gaf hielp ik de kleuterjuffen om te
ontdekken hoe je een bijbelverhaal op verschillende manier kan vertellen. Niet
alleen door voorlezen, maar juist ook door het uitspelen van een verhaal, door
het tekenen van de platen, door het gebruik van voorwerpen, poppen etc. Omdat
we binnenkort gaan werken met verschillende thema’s had ik de verhalen in
thema’s ingedeeld en de leerkrachten in groepen een verhaal laten uitwerken.
Voor sommige leerkrachten was dit de eerste aanraking met ‘vertellen’ en het
komende jaar zullen we er zeker nog een keer aandacht aan besteden.
Ook mocht ik een training bijwonen die een lokale
leerkracht, die jaren ervaring heeft, gaf aan de kleuterjuffen. Ze liet de
kleuterjuffen zien hoe je een themabox maakt en hier op een effectieve manier
mee werkt. Ook liet ze zien hoe je zuinig kunt werken met de materialen
waardoor ze langer mee gaan.
De komende ontmoeting gaan we het volgende jaar plannen en
krijgen alle juffen een thema toegewezen en een lege box die ze tijdens de
vakantie mogen gaan vullen voor het betreffende thema. We gaan de boxen dan
uitwisselen, zodat alle scholen een breder aanbod hebben zonder teveel kosten.
Geweldig om te zien hoe enthousiast de leerkrachten zijn en hoeveel
toewijding ze hebben voor de kinderen uit hun omgeving.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten