Het lied ‘Tel uw zegeningen’ kwam de laatste week geregeld
terug in mijn gedachten. Vooral omdat ik terugkeek op het afgelopen jaar en
daarnaast een bijzondere decembermaand. Wauw, wat is God goed. Ik wil graag met
jullie delen waarvoor ik dankbaar ben.
De laatste schoolweek
In de laatste schoolweek was er geen huiswerk meer voor de
kinderen en konden we leuke dingen doen met ze. We hadden een jongens- en
meidenmiddag, film, talentenshow en meer. Heerlijk om zo op een meer ontspannen
manier met de kinderen bezig te zijn en ze op een heel andere wijze te zien.
Eén van de dingen die mij raakte tijdens de laatste week was toen ik hoorde dat
één van de kinderen die ik begeleid zo vooruitgegaan was op school. Ik merkte
al dat ze lekkerder in haar vel zat en steeds meer woorden kon lezen, maar haar
moeder had aan één van de andere leiders verteld dat ze het echt een stuk beter
deed op school. Dat geeft hoop en laat zien dat het werk wat we hier doen niet
voor niets is. Sinds ik hier ben hebben we veel van de kinderen zo vooruit
mogen zien gaan. Niet alleen wat leren betreft, maar ook emotioneel, sociaal en
geestelijk. Wat ben ik dankbaar dat ik hier een deel van uit mocht maken!!
Vakantie!!
Begin december sloten de scholen en werd het stiller bij ons
centrum. We waren allemaal uitgeput van de laatste weken en keken uit naar een
tijd van rust. Ik zag erg uit naar een trip naar Kaapstad die ik al een tijd
had gepland. Maar dit leek iets anders te lopen dan ik gepland had. Twee weken
voor vertrek hoorde ik dat het vervoer waarmee ik naar Kaapstad zou gaan niet
meer doorging. Dat bracht mij in een dilemma, want ik zou naar de bruiloft van
een vriendin uit mijn thuisgemeente (Jozua) gaan en daar de foto’s maken. Ik
kon het nu niet meer afzeggen en wilde dit ook niet. Dus gekeken naar andere
opties en uiteindelijk besloten om te vliegen. Maar toen hoorde ik dat ik ook
geen plaats meer zou hebben om te verblijven. Ik zou een week in Kaapstad
blijven om daar een beetje vakantie te houden en had gedacht dat ik bij iemand
zou kunnen verblijven die ik kende van de MDT. Maar daar was maar één
slaapplaats en die was al bezet. Ik bracht mijn zorgen bij God en de dag nadat
ik ervoor gebeden had kreeg ik een e-mail van een zendeling die ik had ontmoet
in Kriel. Ik mocht verblijven bij hen in het huis van de bediening. Later zou
blijken dat er geen betere plaats was voor mij om te verblijven…
Na de bruiloft vertrok ik naar het Livingstone huis in
Kaapstad. Ik werd vriendelijk ontvangen door één van de medewerksters en ze nam
mij meteen die avond mee voor een wandeling langs het strand. Zij nam mij mee
naar verschillende plekken in en om Kaapstad en ik mocht zo genieten van de
prachtige plekken die Kaapstad te bieden heeft. Zij werkte al een aantal jaren
voor de organisatie en was betrokken bij allerlei acties tegen oa abortus,
mensenhandel en prostitutie. Ik werd overladen met materialen en ideeën en
bemoedigd door de gesprekken die ik had met verschillende mensen in de
organisatie. Wat is God goed en wat zijn Zijn wegen hoger dan de onze. Ik had
dit nooit kunnen bedenken!!
Kerst mocht ik vieren bij mijn vrienden in Kriel. Wat ben ik
weer verwend en zo dankbaar dat ik hier vrienden mag hebben die als familie
zijn. Dit maakt dat Kerst voor mij niet een tijd was waarin in ik heimwee had,
maar een bijzondere tijd waarin ik dichter bij God mocht komen en kon genieten
van de mensen om mij heen.
De laatste paar dagen van 2012 was ik weer terug in
Mamelodi. Ik nam de tijd om terug te kijken op het jaar. Het is haast niet te
bevatten wat er het afgelopen jaar in mijn leven is gebeurd. Hoe ik veranderd
ben en dichter bij God mocht komen. Wat ik geleerd heb en mocht doen en hoe ik
God aan het werk mocht zien. Ik mocht zien hoe God gebeden beantwoordde, levens
veranderde en mij leidde in verschillende dingen. Dit had ik vorig jaar rond
deze tijd niet kunnen bedenken.
Ik besloot een brief te schrijven naar God. Dit voelde een
beetje vreemd, maar er was zoveel wat ik Hem wilde vertellen en waarvoor ik Hem
wilde bedanken dat ik dit niet in één gebed wilde doen, maar in ieder wat
blijvend is. Ook mocht ik mijn dromen, verlangens en hoop voor 2013 in deze
brief verwoorden. Ik ben benieuwd wat het jaar gaat brengen en zal volgend jaar
rond deze tijd weer terugkijken en zien hoeveel gebeden weer beantwoord zijn.
We hebben een goede God. Vaak gaat het niet op de manier die we verwachten,
maar worden al onze gebeden gehoord en beantwoord op Zijn tijd en Zijn manier
(vaak beter dan wij het hadden kunnen bedenken).
Ook jullie wil ik uitdagen om je dromen en verlangens bij
Hem te brengen en ze op te schrijven zodat je volgend jaar terug kan kijken en
je zegeningen kan tellen. Dit is iets wat ik al een aantal jaar doe en vaak heb
gezien hoe God antwoord geeft. Ik weet nog goed dat ik twee jaar geleden
opschreef dat ik duidelijkheid wilde over de toekomst (Bijbelschool, zendingswerk in het buitenland
of…) en vroeg of God mij wilde leiden. En nu zit ik in Zuid-Afrika. Voor het
nieuwe jaar is mijn gebed voor jullie: Zoek je geluk bij de HEER, Hij zal geven wat je hart verlangt. Psalm 37:4 NBV
